Free as a bird

امروز يه کبوتر وحشی ديدم. می دونين کبوتر های وحشی ارزش زيادی ندارن آخه صدای خوبی ندارن که آواز بخونن. زياد هم خوشکل نيستن يعنی بال و پرشون زياد رنگ و وارنگ نيست. بلد هم نيستن صدای آدما رو تقليد کنن. حتی بعضی ها از طعم گوشت شون هم بدشون مياد. نمی دونم چرا کبوتره اومده بود توی شهر جلوی يه مغازه نشسته بود. راستی کبوتر های وحشی سواد هم ندارن که روی شيشه جلوی مغازه ها رو بخونن.

امروز چند تا بچه دبستانی ديدم. می دونين از چيه بچه دبستانی ها خوشم می آد؟ اونا چون تازه باسواد شدن با ذوق و شوق هر چی نوشته روی در و ديوار و زمين و آسمون و حتی روی کاغذ شکلات رو هم می خونن. مخصوصا نوشته های روی شيشه مغازه ها رو. بچه ها با کمک همديگه اينطوری خوندن: ّجوجه مينا رسيدّ   ّمرغ عشق جفتی ۴۰۰۰ تومانّ  ّ جوجه کاسکو موجود استّ.

امروز يه کبوتر وحشی ديدم. می دونين کبوتر های وحشی ارزش خيلی زيادی دارن. حتی اگه کسی قدرشون رو ندونه. حتی اگه خودشون هميشه به قناری ها و مرغهای مينا و قرقاول ها حسودی کنن.

لینک
۱۳ آذر ۱۳۸٤ - احمد فاضلی

       

A shark tale

جريان ژاپني ها و مز‌ه ماهي رو شنيدين؟ خب اشكال نداره دوباره بشنوين.

ميگن كه ژاپني ها خيلي به طعم ماهي تازه علاقه دارن و خيلي راحت مي تونن فرق بين مزه ماهي تازه و ماهي مونده رو تشخيص بدن. چون توي ژاپن مردم خيلي ماهي مي خورن ديگه خيلي وقته كه نزديكي هاي سواحل ژاپن ماهي پيدا نمي شه و قايق هاي ماهي گيري ژاپني مجبورن تا وسط اقيانوس برن تا بتونن ماهي صيد كنن. ولي وقتي ماهي ها روصيد مي كردن و به ساحل مي اوردن طعمشون ديگه طعم ماهي تازه نبود. بعد ماهي گيرا تصميم گرفتن ماهي هاي صيد شده رو روي يخ به ساحل بيارن ولي باز هم طعم ماهي ها عوض مي شد. بعد يه فكر ديگه كردن و توي كشتي هاي ماهي گيري استخر هايي درست كردن و ماهي هايي رو كه صيد مي كردن توي اون استخر ها مي انداختن و وقتي به ساحل مي رسيدن دوباره اونا رو از توي استخر صيد مي كردن. ما كه نمي دونيم ولي ميگن ژاپني ها هنوز هم مي تونستن مزه ماهي تازه رو از اين ماهي از توي استخر شكار شده تشخيص بدن. چرا كه ماهي هاي توي استخر دچار يه چيزي مثل افسردگي مي شدن كه باعث مي شد طعم گوشتشون تغيير كنه. بالاخره راه حل آخري كه به ذهن ماهي گيرا رسيد اين بود كه يه كوسه كوچولو توي اين استخرا انداختن تا ماهي ها يه ذره جنب و جوش پيدا كنن و ديگه از اون حالت قبلي در بيان  و جالب اين بود كه بالاخره اين راه حل باعث شد كه مزه ماهي ها ديگه عوض نشه هر چند كه به هر حال يه چند تايي ماهي اين وسط خوراك كوسه ها مي شدن.

نتيجه اخلاقي اين ماجرا اين بود كه آم ها هم مثل همون ماهي ها هستن اگه اون كوسه به جونشون نيفته تا آخر عمرشون هيچ كاري نمي كنن. پس چه بهتر كه خودمون كوسه رو وارد زندگي مون كنيم.

نتيجه بعدي هم اينه كه بعضي ها با اينكه كوسه دنبالشون مي افته ولي باز هم حركتي از خودشون نشون نمي دن. بعد مي دونين چي ميشه؟  

 

لینک
٦ آذر ۱۳۸٤ - احمد فاضلی