No borderline

 پیش درآمد: آهنگ No borderline کریس دبرگ

دوران دبیرستان که بودیم یک روز با پسر عمویم کنار رودخانه اروند در آبادان قدم می زدیم. غروب اروند واقعا زیبا و خیال انگیز است. ( مخصوصا ایام عید که در خیابان های آبادان جای سوزن انداختن نیست. اگر هنوز از تعطیلات عیدتان چیزی مانده، بجنبید برای سیزده بدر مثلا) ایستادیم به تماشا که پسر عمویم بدون مقدمه شروع کرد که: فکرش را بکن اگر آن طرف رودخانه به جای عراق فرانسه بود مثلا چه می شد؟ خود من که شبانه از رودخانه رد می شدم و خودم را به آن طرف می رساندم.
درنگی کردم و بعد در آمدم که: خوب اگر آن طرف فرانسه بود حتما این طرف هم کشور اروپایی دیگری بود مثل آلمان. آن وقت دیگر لازم نبود شبانه فرار کنی!
نگاهی کرد که یعنی حتی نمی توانی ببینی برای یک دقیقه رویای خوشی داشته باشیم؟
از شهر تریر آلمان تا شهر لوکزامبورگ پایتخت کشور لوکزامبورگ با این قطارهای عادی پنجاه دقیقه بیشتر راه نیست. خیلی کنجکاو بودم ببینم مرز بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا چه شکلی است. هر چه دنبال علامتی گشتم که مرز را مشخص کند هیچ نبود. نه پرچمی، نه  تابلوی به فلان کشور خوش آمدید، هیچ. فقط در یکی از ایستگاه ها متوجه شدم که برای نشان دادن شماره سکو کلمه آشنای Gleis وجود ندارد به جایش نوشته Voie . فهمیدم از مرز رد شده ایم. گذرنامه هم سفر آسوده ای را درون جیبم
 گذراند. فرصت نشد لوکزامبورگ را ببیند.

پ.ن. آهنگ Say goodbye to it all همان

لینک
٥ فروردین ۱۳۸٧ - احمد فاضلی