We still have Paris

 گاهی یک جمله کوتاه به اندازه یک کوه بار معنایی می رساند. هر چند که این ها را بیشتر می توان در کار فیلمنامه نویس های حرفه ای پیدا کرد مثل جمله عنوان از فیلم کازابلانکا یا این جمله فیلم اخیر داریوش مهرجویی:
- اگه از این ساز خوشت نمیاد چرا یه ساز دیگه انتخاب نمی کنی؟
+ مگه شما ساز دیگه ای هم درس می دین؟
عمویی دارم که ۷۰-۸۰ سال از عمرش می گذرد. روز اول عید قبل از تحویل سال از خانه بیرون می رود و تا ده روز هیچ (مطلقا هیچ) خبری از او نمی شود. همه بسیج می شوند و همه بیمارستان ها وکلانتری ها را زیر و رو می کنند ولی اثری پیدا نمی کنند. بعد از ده روز کامل خودش بر می گردد و در جواب همه اعتراض ها و پرخاش ها، در کمال خونسردی فقط یک جمله می گوید: بعضی وقتا برای آدم لازمه.
همین. این جمله را که به نظر نمی رسد برای هیچکس کافی بوده باشد، من در همان گروه جملات بالا طبقه بندی می کنم. این سفر یا مراقبه ده روزه و این جمله ای که فقط از یک روح آرام بر می آید کوهی از معنا است برای کسی که می شناسدش ولی تعجبم از این است که چرا کسی متوجه نشده چه می گوید.

لینک
۱٧ فروردین ۱۳۸٧ - احمد فاضلی