برداشت آزاد از ۱۹۸۴
شما چه می گویید؟ اگر جورج اورول در فضای داستان خودش زندگی می کرد آیا زیر همان شکنجه هایی که به وینستون روا شده بود حاضر می شد تصویر ذهنی اش را تغییر دهد؟ کسی که در اسپانیا که حتی کشورش هم نبوده برای مقابله با یک حکومت خودکامه می جنگد چگونه ممکن است تحت فشار به آرمان خود پشت کند؟ شاید هم به یاد کاتانونیا را اریک بلر* نوشته نه جورج اورول. 

پ.ن. کسی ادامه این شعر را یادش هست؟

 ناقوس های سنت کلمانتن می گن نارنج و لیمو...

*اریک بلر نام واقعی نویسنده ای است که داستان هایش را با نام مستعار جورج اورول منتشر می کرد. 

لینک
٥ اردیبهشت ۱۳۸٧ - احمد فاضلی