"عذر دلپذیر تاخیر"

جایی نرفته ام. همین جا هستم. فقط کارها زیاد است و من دست تنها. هفته پیش یک سخنرانی جنجالی داشتم که خبرش را خودم هم تعجب کردم که تا کجاها رسیده بود. یکی از بهترین کارهایم در یک سال اخیر بود و برایم در تمام دپارتمان آبرو خرید. هفته دیگر هم یکی در پیش دارم که امیدوارم این قدر سر و صدا نکند.

اتفاق خاص دیگری نیفتاده که بنویسم. فقط یک اتفاق فوتبالی که اگر برسم شاید بنویسم. وبلاگ دور و بری ها را هم که می خوانم کسی چیز دلگرم کننده ای نمی نویسد بجز زانیار که چند وقت پیش خبر خوبی داده بود. بچه ها همه غمگین اند انگار. هر کدام  به علتی.

امروز بی مقدمه یاد آن شعر سهراب افتادم: وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت. و بعدش یاد کی یورکه گار. دنبال روایت های کیارستمی می گردم.

لینک
٢٧ خرداد ۱۳۸٧ - احمد فاضلی