زنگ ها برای که به صدا در می آیند؟

گاهی وقت ها تلفن دقیقا همان وقتی که نباید زنگ بزند، زنگ می زند. وقتی وسط کاری هستی، دستت بند است یا اصلا حوصله حرف زدن نداری. یاد آن آهنگ "سوزانا سوزانا" آرت کمپانی  می افتم که درست وسط معاشقه تلفن زنگ می زند و از قضا طرف شماره را اشتباهی گرفته و عذرخواهی می کند که ببخشید وقتتان را هدر دادم.

گاهی وقت ها نیاز داری که تلفن زنگ بزند. نه برای اینکه تنهایی یا حوصله ات سر رفته یا نمی دانم دلت برای کسی تنگ شده. فقط برای اینکه بیرون بیایی از آنچه در وسطش بوده ای. گفتگویی، فکری یا هر چیزی. آن وقت است که لا مذهب همان گوشه ساکت می نشیند و زل می زند به عذاب کشیدن تو. توی فیلم ها این اتفاق به موقع می افتد و مثلا تام کروز را بیرون می آورد از شوک اعتراف زنش در فیلم "چشم های کاملا بسته". چرا در واقعیت کسی زمان زنگ زدن تلفن ها را کنترل نمی کند پس؟

پ.ن. این هم یکی از دلایل دیگری که من تلفن همراه ندارم. نه اینکه نداشته باشم، همراه ندارم. این آهنگ را که گفتم به یک بار شنیدن می ارزد.

لینک
٢٥ تیر ۱۳۸٧ - احمد فاضلی