اولِ اول

سلام

من هم موافقم که اگه همه چی ختم به خير بشه خيلی خوبه. ولی با اين بيشتر موافقم که سالی که نکو است از بهارش پيدا است.اينکه يه فيلم چطوری تموم ميشه خيلی مهمه ولی شايد اينکه چطوری شروع ميشه از اون هم مهم تر باشه.خيلی از کارگردان ها اين قدر به اول فيلم اهميت می دن که حتی اول فيلم تيتراژ هم نمی ذارن تا اين که حواس بيننده با خوندن اسمای اين و اون پرت نشه و بتونه با دقت تمام اول فيلم رو ببينه.

گفتم تيتراژ يادم اومد که اصلاً اولِ اول فيلم می تونه تيتراژ باشه.اون اولا کسی به تيتراژ اهميت نمی داد.فقط يه سری اسم بود که اول فيلم بايد اصولاً نوشته می شد هر چند که خيلی ها اصلاً توجهی بهش نمی کردن. اين نوشته ها معمولاً روی يه پس زمينه ثابت نوشته می شدن وفرق تيتراژ يه فيلم تراژدی با يه فيلم کمدی فقط در فونتی بود که اسامی رو با اون می نوشتن.بعدها زمينه ثابت جای خودش رو به اولين نماهای فيلم داد.ولی همون طور که گفتم بيننده می موند که بالاخره اسم عوامل رو بخونه يا فيلم رو نگاه کنه.اين شد که کارگردان های درست و حسابی اومدن دوتا کار کردن :يکی اينکه تيتراژ رو آخر بيارن يا اينکه يه فصل رو منحصراً به تيتراژ اختصاص بدن.

يه نمونه از يه تيتراژ اختصاصی خيلی خوب می خواين ؟تيتراژ فيلم ُ بانی و کلايدُ ساخته ُ آرتور پنُ. اگه نديدين يادداشت بعد رو بخونين.در ضمن اين فيلم رو هم ببينين. مطمئن باشين ضرر نمی کنين.

تا بعد.

لینک
٢٦ مهر ۱۳۸۳ - احمد فاضلی