زن زیبایی آمد لب رود

پراگ شهر زیبایی است. معماری زیبایی دارد که دست هیچ جنگی به آن نرسیده است. بهشتی است برای عکاسی. چند تا از عکس هایی را که گرفته ام در فتوبلاگ قاب می گذارم. شب ها که عکس شهر در رودخانه ولتاوا می افتد، زیباییش دو برابر می شود، مثل روی زیبای زنی که در آب افتاده و دو برابر شده. در پراگ میزبان عزیزی داشتیم که می گفت اگر مسحور زیبایی مکانی شدی، قبل از هر کاری، یکی دو روز را فقط در محیط وقت بگذران تا از بند ابهت آن خارج شوی. وقتی از قید جادوی پراگ خارج شدم، چهره دیگری از شهر خودش را نمایاند که در نگاه اول از دید پنهان مانده بود. نه اینکه چیز خاصی دیده باشم ولی حالا به نظرم دیگر پراگ نمی تواند عروس شهرهای جهان باشد.

پ.ن. یک تشکر (یکی که نه، خیلی) به میزبان مان در پراگ بدهکارم که با صدای این روزها گرفته ام نتوانستم ادا کنم. و البته به معرف میزبان.

لینک
۱۱ دی ۱۳۸٧ - احمد فاضلی