کتاب-فیلم 2

پل آستر، چند صفحه بعد در همان کتاب "مردی در تاریکی" جملات قبلش را زیر سوال می برد و شروع می کند به تجزیه و تحلیل چند صحنه بدون دیالوگ از سه فیلم "دزد دوچرخه" "داستان توکیو" و یک فیلم هندی که یادم نمانده. در آنجا مانند یک بیننده حرفه ای دست کارگردان های معروفی مثل "ویتوریو دسیکا" و "یاسوجیرو اوزو" را رو می کند و منظورشان را از حرکات دوربین و اشیا بی جان درون میزانسن توضیح می دهد. این فصل از کتاب مشخصا برای این نوشته شده که جملات یادداشت قبل را نقد کند. به نظر می رسد که نویسنده اعتقاد دارد که با اینکه می شود روبروی تصاویر متحرک نشست و ذهن خسته را رها کرد ولی یک فیلم خوب هم می تواند ذهن بیننده مستعد را به کار اندازد.

نکته:یکی از دوستانی که در یادداشت قبل هم نظر گذاشته می گفت که فیلمی که ببینی و چیزی از آن یاد نگیری به درد نمی خورد.

نکته کنکوری: نویسنده آمریکایی سه فیلمی را برای توضیح دادن استفاده کرده که هیچکدام آمریکایی نیستند.

لینک
٢٥ فروردین ۱۳۸٩ - احمد فاضلی