Schlaefler

خانواده هایزنبرگ اینجا سری توی سرها دارند. هر روز که سر کار می روم از "هایزنبرگ اشتراسه" رد می شوم که خیابانی است که به افتخار "ورنر هایزنبرگ" بنیانگذار اصل عدم قطعیت در فیزیک مدرن نامیده شده. پسرش مارتین توی همین دانشگاه خودمان استاد زیست شناسی اعصاب و رفتار شناسی است. توی قصر کوچکی در یکی از همین روستاهای اطراف زندگی می کند، جای جمع و جوری است، پارسال یکی توی خانه اش تولد گرفته بود که رفتیم. پیرمرد فوق العاده خوش اخلاقی است، ایران را هم به واسطه یک دوست قدیمی می شناسد و دوست دارد. پسر مارتین ولی تصمیم گرفته که شغلی به غیر از حرفه خانوادگی که همان دانشمند شدن است پیش بگیرد. آقا بنیامین کارگردان و نویسنده فیلم نامه است. فیلم هایش هم بدک نیستند، بالاخره این داوران کن و برلیناله حتما یک چیزهایی حالیشان می شود.

دیشب جایی فیلم "اشلفلر" را نمایش می دادند، همانی که در بخش "نگاه ویژه" کن نمایش داده شده بود. بعد از فیلم هم جلسه بحث بود. بنیامین و پدرش مارتین هم آمده بودند. داستان فیلم ماجرای یک دانشمند جوان ایرانی به نام "فرید مدنی" است که از طرف دایره ضد تروریسم آلمان تحت نظر است. بازیگر این نقش "مهدی نبوع" الجزایری است که قبلا در فیلم های "مجموعه از دروغ ها" اسکات و "مونیخ" اسپیلبرگ هم نقش هایی را بازی کرده. مسلما فارسی را خوب نمی داند ولی خوب بازی می کند.

بنیامین فیلمنامه را خودش نوشته و نشان داده که فضاهای علمی را خوب می شناسد. پدرش می گفت که موضوعات علمی مطرح شده در فیلم و همین طور صحنه هایی که در آزمایشگاه اتفاق افتاده بدون کمک و راهنمایی او نوشته شده اند ولی وقتی که داستان را خوانده و فیلم را دیده دقت علمی پسرش را تحسین کرده. باقی فیلم قصه رقابت علمی و عشقی فرید با یک محقق جوان آلمانی است که به خاطر ندانم کاری های رئیس موسسه و فشارهای دایره ضد تروریسم به جاهای باریک می کشد. 

فیلم به زبان آلمانی است ولی دی وی دی اش زیرنویس انگلیسی دار.، با اینکه داستان فیلم زاییده ذهن نویسنده است و در واقع نمونه ای افراطی است، ولی دیدنش را به طرفداران فیلم های اروپایی که قرار نیست مثل خویشاوندان هالیوودیشان همیشه ختم به خیر شوند پیشنهاد می کنم. نمادشناسی فیلم حرف هایی برای گفتن دارد. بنیامین آدم کم حرفی است و شخصیت های فیلمنامه اش هم همین خصوصیت را به ارث برده اند با این حال می توان گفت که در دیالوگ های کوتاهی که بینشان رد و بدل می شود حرف اضافه کمتر دیده می شود و همین گفتگوهای کوتاه حتما در جایی از صحنه های بعدی کلید پیشبرد داستان خواهند بود. فیلم به نظر من از آن فیلم های درجه یک کارگردان های نابغه نیست ولی این ها را گفتم که اشلفلر را هم بگذارید بین فیلم هایی که ندیده اید، شاید خوشتان آمد و خبر دادید و دفعه بعد که من بنیامین را دیدم شاید بهش بگویم که فیلمش در ایران هم طرفدارانی پیدا کرده.

لینک
٩ آبان ۱۳۸٩ - احمد فاضلی