The last of the Mohicans

آخر هفته قبل چند سرخپوست گوشه خیابان با سازهایشان آهنگ "آخرین موهیکان" را اجرا می کردند. ظاهر باشکوهی داشتند که رهگذرها را جذب می کرد. سر تا پایشان پوشیده بود از پر و چوب های رنگی که به لباس هایشان آویزان بود. چند دقیقه کنار بساطشان ایستادم و گوش دادم تا آخرین موهیکان به سرانجامش رسید بعد راهم را کشیدم و  رفتم.

دیروز که از کنار ایستگاه تراموا رد می شدم دو نفر را دیدم که پیاده شدند. شلوار جین و کاپشن های کوتاه پوشیده بودند، موهای بلند و سیاهشان یادم انداخت که از همان سرخپوست ها هستند. به نظرم آمد که قدشان کوتاه تر شده بود. به شیر بی یال و کوپال می مانستند. آخرین موهیکان ها همان طور که نگاهم دنبالشان بود رفتند و چند متر آن طرف تر توی جمعیت گم شدند. 

لینک
۱٢ آبان ۱۳۸٩ - احمد فاضلی