برای آن مرد که با اسکار آمد

علیک سلام آقای فرهادی

می گویم علیک سلام جون شما زودتر از من سلام گفتید، جون شما این گفتگو را آغاز کردید، شما آدم کم حرفی که معمولا هر چه می خواهید بگویید توی فیلم هایتان می گویید و بیرون از فیلم کمتر دیده ام چیزی بگویید. اما امان از وقتی که دهان باز می کنید و اشک ما را درمی آورید.

آقای فرهادی درست حدس زدید من خوشحالم، همه ما خوشحالیم، و این خوشحالی به خاطر "جدایی" نیست. جدایی را چند بار دیده ام، اصلا فیلم خوشحال کننده ای نیست. بار اول که دیدم، آرام آرام اشک ریختم، حواسم هم بود که بغل دستی ها نبینند. از سالن سینما هم که بیرون آمدم فشار فیلم را هنوز احساس می کردم و نتوانستم با کسی حرف بزنم. چه حرفی باید می زدم؟ همه حرف ها را شما گفته بودید و من جدا شده فقط باید گوش می دادم که دادم.

خوشحالی من به خاطر اصغر فرهادی فیلمساز هم نیست. فیلمساز خوبی هستید آقای فرهادی. اینکه فیلمنامه هایتان را هم خودتان می نوسید باعث شده که بیشتر به کارهایتان علاقه داشته باشم چون می دانم فیلم هایتان حرف خودتان است نه داستانی که دوست داشته اید. اما شما تنها فیلمسازی نیستید که من دوست دارم. اگر فیلم شما در مراسم اسکار نبود، اگر اصلا فیلم نمی ساختید، شاید از شنیدن خبر برنده شدن فیلم دیگری هم خوشحال می شدم. مگر از جایزه گرفتن "آرتیست" خوشحال نشدم؟ شما که غریبه نیستید، فیلمسازش را هم همانقدری می شناسم که شما را می شناسم.

اما خوشحالی برنده شدن شما از جنس دیگری است. از وقتی که فهمیده ام اسکار چیست و هر سال برنده هایش را با علاقه دنبال می کنم، اولین باری است که یک نفر روی صحنه می رود و به من سلام می دهد. اولین باری است که وقتی مجری اسم فیلم برنده را اعلام می کند بغض می کنم و برنده که روی صحنه می آید چشم هایم از اشک پر می شود. این یک جور خوشحالی خیسی است که شما برایمان ساخته اید. برنده های اسکار معمولا روی صحنه جک کوتاهی می گویند که بیننده ها را بخندانند، اما شما اهل جک گفتن نیستید و این را همه می دانند. شما اهل اشک درآوردن هستید، ما که هیچ، شما حرف جنگ را که زدید اشک استیون اسپیلبرگ، این جنگی ساز بیزار از جنگ را هم در آوردید. شما که اهل تعریف کردن نیستید ولی من دوست دارم فکر کنم که بعد از مراسم این آقا که با "فهرست شیندلر"ش این قدر ما را احساساتی کرد، پیش شما آمده و گفته که چقدر فیلمتان و صحبت هایتان تحت تاثیر قرارش داده.

کوتاه می کنم آقای فرهادی. لحظات فراموش نشدنی برای ما ساختید و می خواستم تشکر کنم. حالا فقط می خواهم یکبار دیگر به صحبت کمتر از یک دقیقه ای شما گوش کنم تا یاد آن لحظات دوباره زنده شود.

با احترام

فردی از سرزمین شما

لینک
٩ اسفند ۱۳٩٠ - احمد فاضلی