نمادها

نماد می تونه يه شکل٬ تصوير٬ کلمه يا هر چيزی باشه که از طريق يه رابطه شناخته شده طرف مقابل رو به سمت منظور اصلی هدايت کنه.قبل از اينکه بخوايم در مورد هر چيزی توی فيلم ها صحبت کنيم٬ بهتر ديدم يه کمی در مورد نمادها حرف بزنيم.

بعضی وقت ها به علت يه سری مشکلات و محدوديت ها آدم نمی تونه حرف هاش رو مستقيماً بگه و مجبوره از نمادها استفاده کنه.بعضی وقت ها هم اگه مستقيماً يه چيزی رو بگيم خيلی لوث می شه.تازه استفاده از نمادها می تونه به حرف های آدم جنبه هنری تر و زيباتری بده.از نظر زيبايی شناختی ارزش چيزی که با نماد ارائه می شه خيلی بيشتر از حالت ساده و رک همون چيز می تونه باشه.

وقتی يه کارگردان کار خودش رو با نماد ارائه می ده تسلط خودش رو به موضوع نشون می ده و ارزش کار خودش رو چند برابر می کنه.البته ممکنه استفاده از نمادهای خيلی زياد و دور از ذهن٬ باعث سردرگمی بيننده عادی بشه. پس يه حدی بايد رعايت بشه تا هم بيننده عام گيج نشه و هم بيننده خاص ارضاء بشه. ُاستيون اسپيلبرگُ واقعاً استاد راضی نگه داشتن هر دو طرفه. همين طور ُجيمز کامرونُ بخصوص در دو فيلم ُتايتانيکُ و ُترميناتور۲ ُ.

توی ايران هم کارگردان های خوبی داريم که گاهی خيلی خوب از نمادها استفاده می کنن.برای دفعه بعد سعی ميکنم چندتا نماد خوب از چند تا فيلم ايرانی دربيارم تا بحث يه خورده ملموس تر بشه.

اگه به نمادها علاقه مند شدين ٬يه کتاب خوب براتون سراغ دارم .ُانسان و سمبول هايش ُ نوشته ُ کارل گوستاو يونگ ُ  

لینک
٢٩ مهر ۱۳۸۳ - احمد فاضلی