At the end of a perfect day

آخر وقته و کم کم باید وسایلم رو جمع کنم و برم خونه. حدود ده دقیقه به حرکت اتوبوس بعدی مونده. پشت میزم می نشینم و در مورد روزی که گذروندم فکر می کنم. امروز تقریبا همه نوع آزمایشی کردم، از آزمایشهای بیوشیمیایی گرفته تا تست های سلولی و کارهای مولکولی. حالا تازه باید برم خونه و داده های روزم رو ثبت و جمع آوری کنم. تا حرکت اتوبوس هشت دقیقه مونده. چقدر امروز خسته ام. قبل از اینکه لپ تاپم رو جمع کنم برای آخرین بار یه نگاهی به میل باکسم می کنم. "سلام؛ تو دو هفته گذشته چه کار کردی؟ آرزو می کنم تو سال جدید همه رویاهات به حقیقت بپیونده، مواظب خودت باش". دیگه مهم نیست امروز چقدر کار کردم یا چه کارایی کردم، مهم نیست کارام جواب داده یا نه و مهم نیست چقدر خسته بودم چون دیگه نیستم، واقعا نیستم. پنج دقیقه به حرکت اتوبوس مونده. وسایلم رو جمع می کنم و می رم.

یه فرق مهم هست بین یه فرانسوی و یه آلمانی، شاید هم بیشتر از یه فرق.

لینک
۱٩ دی ۱۳۸٦ - احمد فاضلی